2007/Aug/21

เวลาที่อยากเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ไม่เข้าใจว่าทำไมมันยากเย็นนัก
สิ่งที่ต้องการให้เปลี่ยน กลับคงอยู่
แต่สิ่งที่ต้องการให้อยู่...

ไม่รู้หายไปไหน?

ต้องรวบรวมสมาธิอีกแค่ไหน
กำลังใจอีกแค่ไหน
ต้องใช้แรงกดดันอีกเท่าไหร่...

...........................................................

รู้สึกตัวเอง
เหมือนรถที่เคลื่อนตัวด้วยความเร็วต่ำ ถึงต่ำที่สุด
ไม่ได้ชื่นชมความงามระหว่างทาง
ไม่ได้พิสวาท ความเชื่องช้า
แต่มีแรงเคลื่อน เท่านี้จริงๆ
วิ่งวน เรื่อยๆ เนือยๆ อยู่ในวงเวียน
ในที่เดิมๆ

...........................................................

ความรู้สึกเหมือนชิงช้า
ถูกผูกไว้กับปลายเท้าของใครคนอื่น
แค่เค้าขยับขา...ชิงช้าก็แกว่ง
แกว่ง

แล้วก็แกว่ง...

อยากจะนิ่ง
แต่เค้าไม่หยุดเคลื่อนไหว
และไม่มีใครมาตัดเชือก...ซักที

...........................................................



nungning
21 ส.ค. 2550 เวลา 22:21 น.

Comment

Comment:

Tweet